Ciekawe trasy spacerowe po Gdyni

Gdynia jest miastem nietypowym do zwiedzania, w przeciwieństwie do wieku starych miast z tradycyjnymi trasami wycieczkowymi, przebiegającymi między zespołami zabytków.
Zamierzam przedstawić tutaj parę tras godnych wg mnie uwagi. Jeśli znasz jakieś inne ciekawe miejsca godne zobaczenia, albo jakieś ciekawe trasy - pisz.

Trasa 1.

Przejście Bulwarem Nadmorskim (długość ok. 2 km) do Polanki Redłowskiej. Ze Skweru Kościuszki skręcamy w prawo przed Crikolandem i zacienioną aleją dochodzimy do Klubu Oficerskiego Marynarki Wojennej. To przedwojenny hotel "Polska Riwiera". Za klubem położone jest Muzeum Marynarki Wojennej, z ekspozycją uzbrojenia i broni morskiej.
Bulwar Nadmorski, popularne miejsce spacerowe gdynian przechodzimy wolnym krokiem, zwłaszcza w pogodny, słoneczny dzień. Wiedzie wzdłóż morza, podnóżem Kamiennej Góry, a został zbudowany w latach 1965-69. Jago początek znajduje się u wyjścia z plaży. Stoi tam charakterystyczny pomnik - herb Gdyni.

Widok na plażę gdyńską od strony bulwaru

Plaża gdyńska kiedyś była podzielona na strefy. Była więc strefa wojskowa, gdzie mogli wchodzić tylko ludzie związani z wojskiem, strefa płatna oraz strefa darmowa - najwęższa. Plaża gdyńska była w 1997 roku poszerzana, lecz nieubłagane morze co rok odbiera kawałek lądu. W lecie na początku Bulwaru kwitnie życie całą dobę. W dzień jest tu pełno plażowiczów i zwolenników zimnych napojów, a w nocy dyskoteki i nieprzebrane tłumy młodzierzy (najczęściej 17 - 18 latki). W czasie sezonu letniego jest tu dużo knajpek z napojami i jedzeniem, zimą natomiast czynne jest tylko parę. Szkoda. Uważam, że jest to miejsce, gdzie przychodziło by dużo osób, nawet w zimie, na coć gorącego.

Plaża wieczorem - widok na początek bulwaru

Idąc dalej Bulwarem dochodzimy do wylotu al. Piłsudzkiego, a przy niej pod numerem 1 stoi dom Marynarza, dawny Dom Zdrojowy. W części Polanki Redłowskiej (nad końcem Bulwaru) znajdował się kiedyś zespół basenów sportowych - chluba Gdyni. Obecnie teren ten czeka na inwestorów i... marnieje. Podczas lata odbywają się tu różne festyny i kiermasze. Pas nadmorski (między Kamienną Górą a Orłowem) jest leśnym rezerwatem przyrody, o powierzchni 127 ha, z okazami rzadkiej na tych terenach jarzębiny szwedzkiej i charakterystycznach roślin klifu z rokitnikiem zwyczajnym na czele. Idąc dalej Bulwarem dochodzimy do jego końca. Tutaj rozpoczyna się plaża, którą możemy dojść aż do Orłowa. Wytrwałych piechurów zapraszamy na ten spacer. Można iść górą klifu (podczas wojny znajdowały się tu urządzenia obronne) lub dołem, gdzie przed samym Orłowem dojdziemy do wysokiej, pionowej ściany klifu. Bardzo często podmywa go woda, istnieje więc pewna możliwość, że między wodą, a ścianą klifu zostanie nam dosłownie kilka centymetrów suchego piasku. I tak dochodzimy do Orłowa.

Klif Orłowski - widok w kierunku Gdyni

Dla maniaków rowerowych mam dobrą wiadomość - prawie na całej długości Bulwaru jest ścieżka rowerowa. A ludzi rządnych przygód i wrażeń namawiem na dalszą jazdę brzegiem morza (rowerem z szerokimi oponami) aż do Orłowa. Istnieje możliwość jazdy dołem, jak i górą (tylko dla ludzi nie mających lęku wysokości). Sam przeejchałem trasę kilkakrotnie. Wrażenie murowane! Dla zupełnych maniaków napiszę jeszcze, że rowerem można dojechać aż do Gdańska Brzeźna (od początku Sopotu jest dróżka rowerowa).

Trasa 2.

Kolejną propozycją jest wycieczka na Kamienną Górę, która była nazywana do potowy XIX w. Gdyńską Górą. Dojść na nią jest kilka: od strony Skweru Kościuszki, od ul. Świętojańskiej albo od al. Piłsuckiego. Kamienna Góra jest tworem polodowcowym, wysokości 52 m n.p.m, na północnym krańcu Kępy Redłowskiej. Ktoś nazwał ją lożą, z której roztacza się najwspanialszy widok na okolice. Na jej szczycie parę lat temu ustawiono podświetlany nocą parumetrowy krzyż. Z usytuowanego na szczycie góry punktu widokowego oglą-damy fragment portu zewnętrznego, plażę, basen żeglarski, a na horyzoncie zarys Półwyspu Helskiego. Po drugiej stronie platformy - widok na centrum miasta, w dali na kilka dzielnic położonych w Pradolinie Kaszubskiej oraz na Kępy Oksywską i Redłowską. U podnóża góry powstał w 1979 r. nowo-czesny Teatr Muzyczny, a później okazały hotel "Gdynia". Z punktu widokowego schodzimy ul. Mickiewicza. U jej zbiegu z ulicami Sienkiewicza i Korzeniowskiego znajduje się pomnik - popiersie Henryka Sienkiewicza z lat 1930-1931. Możemy teraz zejść ul. Korzeniowskiego do al. Piłsuckiego, lub kierując się na ul. Mariacką i l Armii W P dostać się na ul. Świętojańską. Namawiamy jednak na pozostanie jeszcze na Kamiennej Górze. Pospacerujmy jej ulicami. Zachowało się tu kilka urodziwych willi typu dworkowego (przy ul. Sieroszewskiego, Sienkiewicza, Sędzickiego) z lat międzywojennych. W 1920 r. Pierwsze Polskie Towarzystwo Kąpieli Morskich wykupiło podupadły folwark na Kamiennej Górze, zleciło opracowanie projektu urbanistycznego planowanego tu kąpieliska. W ciągu kilku lat powstały dziesiątki willi, a także pensjonaty, hotele, ogrody i skwery. A choć dzisiaj oglądamy już tylko resztki dawnej świetności Kamiennej Góry, musimy przyznać że jest tu nadal pięknie, że ten zakątek miasta ma swój szczególny charakter.

Widok z Kamiennej Góry

Trasa 3.

Kolejna ciekawą trasą wycieczkową jest spacer po Skwerze Kościuszki. Idąc ul. 10 lutego od dworca Gdynia Główna w kierunku morza przecinamy ul. Świętojańską i wchodzimy na Skwer Kościuszki. Był on zaprojektowany w latach trzydziestych jako fragment reprezentacyjnej dzielnicy, której zakończeniem miało być Forum Morskie (u nasady basenu żeglarskiego), składające się m.in. z Bazyliki Morskiej i ratusza miejskiego. Planów tych nie udało się jednak zrealizować.

W centralnym punkcie Skweru Kościuszki, na smukłej kolumnie stał Pomnik Wdzięczności (stał - bo na szczęście stoi tam już inny pomnik). Większość gdynian (tych młodszych) sądziła, że jest to pomnik Kościuszki. A to tymczasem był żołnierz radziecki!!! Cóż za tragiczne niedoinformowanie!!! Odsłonięty 1955 r. był dziełem Mariana Wnuka. W tym mniej więcej miejscu znajdował się otoczony niewielkim parkiem Dom Kuracyjny (Kurhaus), wzniesiony w 1904 r. przez Towarzystwo Kąpielowe "Weichsel". Dało to początek nowej funkcji Gdyni jako letniska i kąpieliska morskiego. Równocześnie powstawać zaczęły pierwsze pensjonaty i wille przyjmujące gości (w latach 1910-1914 głównie Polaków), zbudowano łazienki, uporządkowano plaże, wytyczono promenadę spacerową. Po obu stronach Skweru Kościuszki widzimy szereg okazałych gmachów. Pierwszy od lewej, dziś siedziba PKO dawniej K K O, powstał w 1926 r. Ostatni po tej samej stronie to powojenny budynek Dowództwa Marynarki Wojennej. Zanim przejdziemy na molo za skwerem, spójrzmy jeszcze na fontannę, stworzoną w 1974 r. przez Łukasza i Bolesława Rogińskich.

Widok z lotu ptaka na Skwer Kościuszki

Przedłużeniem Skweru Kościuszki jest al. Zjednoczenia na Molo Południowym. Jest ono jednym z czterech betonowych pomostów z lat 30-tych, zbudowanych całkowicie na dawnym obszarze wodnym Zatoki Gdańskiej i tworzących port zewnętrzny. Drugim, widocznym po lewej stronie za basenem l jest Molo Rybackie, z zespołem obiektów przedsiębiorstwa ryba-ckiego "Dalmor". Dwa pozostałe: Molo Węglowe i Molo Pasażerskie możemy zobaczyć idąc ul. Polską do Dworca Moskiego. Molo Południowe (dł. 630 m) to szczególnie atrakcyjne miejsce, chętnie odwiedzane przez mieszkańców i turystów. Tu cumują przy Nabrzeżu Pomorskim, udostępnione do zwiedza-nia jednostki muzealne - niszczyciel "Błyskawica" i fregata "Dar Pomorza". Tu dobija między rejsami "Dar Młodzieży". Sprzed dworca pasażerskiego Żeglugi Gdańskiej wypływają statki wycieczkowe w rejsy po zatoce i po porcie.

ORP Błyskawica

Dochodzimy do końca skweru i zawracamy. Przechodząc na jego przeciwną stronę, zatrzymajmy się przy pomniku pisarza marynisty Josepha Conrada (Józefa Konrada Korzeniowskiego). Pomnik dłuta Zdzisława Kosedy i Wawrzyńca Sampa odsłonięto w 1976 r. W sąsiedztwie zwraca uwagę oryginalną bryłą architektoniczną budynek Morskiego Instytutu Rybackiego z Muzeum Oceanograficznym i Akwarium Morskim, wzniesiony w latach 1937-1938, a wydłużony i pod-wyższony w latach 1958-1960. Obok znajduje się Wydział Nawigacyjny Wyższej Szkoły Morskiej, który mieści się w nie skończonym przed wojną Domu Żeglarza (Główna siedziba W S M - przy ul. Morskiej). Po wojnie zaś miała tu siedzibę Szkoła Rybołówstwa Morskiego.

Muzeum Oceanograficzne i Akwarium Morskie

Dalej mijamy kilka budynków klubów żeglarskich i dyskotek. Zaglądamy na ich zaplecze. Warto, bo miejsce to ma szczególny klimat. Przed nami Basen Żeglarski im. Mariusza Zaruskiego, znanego podróżnika, taternika, jednego z pionierów polskiego żeglarstwa. Basen powstał w 1937 r. zniszczony podczas wojny, został odtworzony. W 1984 r. stanął nad basenem pomnik gen. Zaruskiego. Nie pomińmy również pomnika poświęconego żeglarzowi Leonidowi Telidze, pierwszemu Polakowi, który samotnie optynął świat. Dokonał tego w latach 1967-1969, na jachcie "Opty".

Idąc dalej dochodzimy do parku rozrywki Crikoland z licznymi karuzelami i kolejkami.

Na stronie wykorzystano materiały: Centralnego Ośrodka Informacji Turystycznej w Gdańsku oraz fotografie z www.gdynia.ids.pl i www.polskiemorze.com.pl